Uluslararası bir araştırma grubu, Kenya’daki incir ağaçlarının oksalat-karbonat döngüsü vasıtasıyla atmosferdeki karbondioksiti yer altında kireç taşına çevirerek yüz binlerce yıl muhafaza edebildiğini belirledi. Prag’da düzenlenen Goldschmidt Jeokimya Konferansı’nda sunulan veriler, bu biyolojik sürecin uzun vadeli iklim politikalarında ve tarımsal ormancılık faaliyetlerinde kritik bir mekanizma sunduğunu gösterdi.
Karbonun Toprak Altında Taşlaşma Süreci
İsviçre, Avusturya, ABD ve Kenya merkezli uzmanların yürüttüğü çalışmaya göre, incir ağaçları fotosentez esnasında soğurdukları gaz halindeki karbonu bünyelerinde kalsiyum oksalat kristallerine dönüştürüyor. Dökülen yaprak ve dalların topraktaki mikroorganizmalar tarafından parçalanmasıyla bu madde kalsiyum karbonat formuna evriliyor. Böylece organik karbon, çürüme yoluyla havaya karışmak yerine jeolojik bir yapı kazanarak yüz binlerce yıl kilit altında kalıyor.
Araştırma ekibinde yer alan uzmanın konuya ilişkin değerlendirmesi şu şekilde kayda geçti:
Zürih Üniversitesi’nden Dr. Mike Rowley, tarımsal ormancılık projelerinde bundan böyle hem organik hem de inorganik karbon depolayabilen türlerin seçilmesinin iklim mücadelesinde stratejik bir zorunluluk olduğunu vurguladı.
Afrika Meşesi ve Toprak Verimliliği
Çalışmada incir türlerinin yanı sıra Batı ve Orta Afrika’nın tropik ormanlarında yetişen Iroko ağacının da benzer bir jeobiyolojik faaliyeti sürdürdüğü kaydedildi. “Afrika Meşesi” olarak bilinen bu tür, kök çevresinde yüksek oranda kireç taşı biriktirerek asidik zeminlerin pH dengesini düzenliyor ve toprağı tarımsal üretime elverişli hale getiriyor.
Kutsal Metinlerdeki İncir Atfı
Ortaya konan bilimsel mekanizma, Kur’an-ı Kerim’in Tin Suresi’nde yer verilen ifadeleri de yeniden gündeme taşıdı. İlgili ayette şu ifade yer alıyor:
“Yemin olsun incire ve zeytine…” (Tin Suresi, 1. Ayet)
